Αναστάσιμη Προσευχή

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών,
θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασιν,
ζωήν χαρισάμενος

Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι,
προσκυνήσομεν Άγιον, Κύριον,
Ιησούν
τον μόνον αναμάρτητον.
Τον Σταυρόν Σου Χριστέ προσκυνούμεν
και την Αγίαν σου Ανάστασην
υμνούμεν και δοξάζωμεν
Συ γαρ ει ο Θεός ημών,
εκτός Σου άλλον ουκ οίδαμεν,
το όνομά Σου ονομάζομεν.
Δεύτε, πάντες οι πιστοί, προσκυνήσωμεν
την του Χριστού Αγίαν Ανάστασην.
Ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού
χαρά εν όλω τω κόσμω.
Δια παντός ευλογούντες τον Κύριον,
υμνούμεν την Ανάστασην Αυτού.
Σταυρόν γαρ υπομείνας δι’ ημάς,
θανάτω, θάνατον ώλεσεν.

Αναστάς ο Ιησούς από του τάφου καθώς προείπεν,
Έδωκεν ημίν την αιώνιον ζωήν και το μέγα έλεος.

Ελλήνων Πάσχα!

Το Πάσχα είναι η σημαντικότερη γιορτή της Ορθόδοξης Εκκλησίας αφού έχει συνδεθεί με το θυσιαστικό θάνατο και την ανάσταση του Ιησού Χριστού.
  Όμως συχνά τη συναντάμε και ως γιορτή του Ελληνισμού. Ο εορτασμός του Πάσχα συμβάλλει στη διατήρηση της ελληνικής παράδοσης και στη μεταφορά της στις νεότερες γενιές.
 Τον καιρό της τουρκοκρατίας το Πάσχα για τους Έλληνες ήταν ξεχωριστής σημασίας. Δεν σήμαινε μόνο τα πάθη και την Ανάσταση του Χριστού, αλλά συγχρόνως τα παθήματα, τις θυσίες και τους υπεράνθρωπους αγώνες για την Ανάσταση του Γένους. Γι’ αυτό δημιουργήθηκε ένας διπλός συμβολισμός στα Πασχαλινά έθιμα του λαού μας. Κάποια από αυτά τα έθιμα αναβιώνουν μέχρι σήμερα και αξίζει να τα αναφέρουμε:

Τα έθιμα που «άντεξαν» τον τουρκικό ζυγό

Καλαμάτα – Σαϊτοπόλεμος

  Στην Καλαμάτα, ανήμερα του Πάσχα, αναβιώνει ένα ξεχωριστό τοπικό έθιμο ο σαϊτοπόλεμος. Είναι ένα άκρως εντυπωσιακό αλλά συνάμα και επικίνδυνο πασχαλινό έθιμο. Άλλοτε με παραδοσιακές φορεσιές και άλλοτε όχι, αλλά πάντα «οπλισμένοι» με σαίτες δηλαδή χαρτονένιους σωλήνες γεμισμένους με μπαρούτι που έχουν κατασκευάσει μόνοι τους, οι συμμετέχοντες επιδίδονται σε μία ξέφρενη εκτόξευση σαιτών ξεσηκώνοντας τα πλήθη.
  Ο σαϊτοπόλεμος ή αλλιώς πόλεμος των μπουλουκιών έλκει την καταγωγή του από τους απελευθερωτικούς αγώνες των Ελλήνων κατά των Τούρκων. Σύμφωνα με το θρύλο, οι Μεσσήνιοι χρησιμοποίησαν σαΐτες γεμάτες εκρηκτικά και αναχαίτιζαν το ιππικό των Τούρκων, τρομάζοντας τα άλογα τους και αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι η νίκη σε μια μάχη δεν εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από την αριθμητική υπεροχή.

Αγρίνιο - Χαλκουνοπόλεμος

  Ο χαλκουνοπόλεμος του Αγρινίου είναι κάτι σαν το ρουκετοπόλεμο της Χίου. Το έθιμο του χαλκουνοπόλεμου με τα αυτοσχέδια πυροτεχνήματα τελείται τόσο τη Μεγάλη Παρασκευή όσο και ανήμερα του Πάσχα. Το έθιμο «θυμίζει κάτι από... τουρκοκρατία».
Ήταν ένας πολύ έξυπνος τρόπος για να δοκιμάζουν οι κάτοικοι την ποιότητα του μπαρουτιού, το οποίο χρησιμοποιούσαν στη συνέχεια κατά των Τούρκων. Οι λεγόμενοι χαλκουνάδες συγκεντρώνονταν στην κεντρική πλατεία της πόλης και συμμετείχαν στον χαλκουνοπόλεμο έχοντας ένα σλόγκαν: Όσο καλύτερο το θέαμα τόσο δυνατότερο το μπαρούτι.  Ένας πόλεμος πυροτεχνημάτων αρκετά επικίνδυνος αλλά παρόλα αυτά θεαματικός.

Ναύπακτος - Γαϊτανάκι

  Το γαϊτανάκι είναι ένα έθιμο αρκετά ξακουστό που τελείται στο χωριό Σκάλα της Ναυπάκτου τη Δευτέρα του Πάσχα. Είναι ένας χορός ο οποίος χορεύεται από δύο κύκλους χορευτών οι οποίοι πλέκονται μεταξύ τους σταυρωτά σε δύο ρυθμούς. Ο ένας ρυθμός είναι αργός και ο άλλος σαν το ρυθμό του συρτού.
  Το γαϊτανάκι έχει τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία και στις ομάδες αντίστασης που είχαν δημιουργήσει οι κάτοικοι του χωριού Σκάλα στο Δήμο Ναυπάκτου, κατά την περίοδο εκδίωξής τους από το χωριό. Το 1499 η Ναύπακτος παραδόθηκε στον τούρκο κατακτητή. Ήταν μία περίοδος όπου η μία μετά την άλλη ελληνική περιοχή γνώριζε την υποδούλωση και τη σκλαβιά. Οι Τούρκοι έκαναν επιδρομές και στη Σκάλα Ναυπάκτου, επειδή ήταν αρκετά κοντινό χωριό και λεηλατούσαν τα πάντα. Οι ντόπιοι τράπηκαν σε άτακτη φυγή, εγκατέλειψαν το χωριό και εγκαταστάθηκαν δέκα χιλιόμετρα βορειότερα στη σημερινή Παλιόσκαλα. Εκεί δημιούργησαν ομάδες αντίστασης κατά των Τούρκων.
  Έτσι λοιπόν, την Τρίτη του Πάσχα, στο σημείο όπου είχαν συγκεντρωθεί μετά την εκδίωξή τους, πραγματοποιούν αυτή τη συμβολική εκδήλωση, «πλέκουν το γαιτανάκι» όπως λένε οι ίδιοι, δηλαδή ένα δικό τους χορό που υποδηλώνει την αγάπη και την ομόνοια μεταξύ τους αλλά και την αγωνιστικότητά και αντίστασή τους στους Τούρκους εισβολείς.

Μαραθόκαμπος Σάμου -  Μπαϊράκια

  Με εκρήξεις και ομοβροντίες, από τη στιγμή ο ιερέας θα πει το «Χριστός Ανέστη», ένα ολόκληρο χωριό, δια μέσου των όπλων διατυμπανίζει ειρηνικά το μεγαλείο της θυσίας.
  Ομάδες από τις πέντε ενορίες της περιοχής έχουν κρυφτεί στα βουνά και η καθεμία στήνει το δικό της μπαϊράκι. Οι βροντερές εκρήξεις από τις οβίδες που πυροδοτούνται δημιουργούν ένα εντυπωσιακό θέαμα. Η όλη προετοιμασία του εθίμου και της εκδήλωσης έχει ξεκινήσει αρκετούς μήνες πριν. Τα πυροτεχνήματα τοποθετούνται με τέτοιο τρόπο ώστε οι καπνοί να δημιουργούν εντυπωσιακά σχήματα ενώ οι κάλυκες που χρησιμοποιούνται χρονολογούνται από το 1940.
  Η συνήθεια αυτή προέρχεται από τους επαναστατικούς χρόνους επειδή ο Μαραθόκαμπος πρωτοστάτησε στην επανάσταση του 1821. Ο θρύλος μάλιστα λέει ότι κάποια στιγμή ο καπετάν Σταμάτης Γεωργιάδης τάπωσε το κανονάκι του ακόμα και με κερήθρες και έκανε τόσο δυνατό θόρυβο που οι Τούρκοι κατατρόμαξαν.

Βροντάδο Χίου – Ρουκετοπόλεμος

  Ο Ρουκετοπόλεμος είναι ένα παλιό Βρονταδούσικο έθιμο, που έχει τις ρίζες του στους χρόνους της τουρκικής κατοχής. Η «μάχη» που εκτυλίσσεται ανάμεσα στις δύο μεγάλες ενορίες της πόλης το βράδυ της Ανάστασης τραβάει αναμφισβήτητα όλα τα φλας. Το θέαμα που παρουσιάζουν οι ρουκέτες στον ανοιξιάτικο ουρανό είναι εντυπωσιακό, φαντασμαγορικό. Κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, ο πόλεμος ρουκετών γινόταν με πραγματικά όπλα της τότε εποχής τα λεγόμενα σουρντάδα, αλλά και με κανόνια.
  Το 1889 οι Τούρκοι έκαμαν κατάσχεση στα κανονάκια, επειδή φοβούνταν μήπως ο εορτασμός του Πάσχα δημιουργήσει προβλήματα γενικότερης εξέγερσης των κατοίκων του νησιού για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Η απαγόρευση της τέλεσης του εθίμου δεν βρήκε σύμφωνους τους κατοίκους του Βροντάδου της Χίου, και έτσι αντικατέστησαν τα όπλα και τα κανόνια με ρουκέτες για να μπορούν να επιδίδονται κανονικά και με το νόμο στην αγαπημένη τους πασχαλινή ασχολία χωρίς να ανησυχούν οι Τούρκοι.

 Ιερισσός (Μακεδονία) – Του Μαύρου Νιου τ’ Αλώνι

  «Του Μαύρου Νιου τ’ Αλώνι» είναι το έθιμο των Ιερισσιωτών και γιορτάζεται την Τρίτη του Πάσχα στην ομώνυμη τοποθεσία πάνω στους λόφους. Οι ντόπιοι σέρνουν το χορό τραγουδώντας πασχαλινά τραγούδια και τελειώνουν με τον καγκελευτό χορό που είναι η αναπαράσταση της σφαγής των 400 Ιερισσιωτών από τους Τούρκους κατά την επανάσταση του 1821.
  Το έθιμο ξεκίνησε όταν, σύμφωνα με την παράδοση, το 1821 οι Έλληνες της Χαλκιδικής επαναστάτησαν κατά των Τούρκων. Οι κατακτητές όμως κατάφεραν να κυριαρχήσουν  και οι Έλληνες χάθηκαν στα βουνά. Μερικά χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το Πάσχα του 1845, και ενώ η μικρή πολιτεία της Ιερισσού ήταν έρημη, οι Τούρκοι ζήτησαν από τους Ιερισσιώτες να κατέβουν από τα βουνά διαβεβαιώνοντάς τους ότι δεν θα τους πειράξουν. Την Τρίτη του Πάσχα άρχισαν να φαίνονται και οι πρώτοι Έλληνες. Αρχικά οι Τούρκοι φάνηκαν να τηρούν την υπόσχεσή τους και να μην τους πειράζουν γρήγορα όμως θυμήθηκαν πόσο αρέσκονταν στο να ταπεινώνουν τον ελληνικό λαό. Ως έκφραση υποταγής στον τουρκικό λαό, υποχρεώνουν τους Ιερισσιώτες να περάσουν κάτω από δύο υψωμένα σπαθιά. Όσοι αρνήθηκαν θανατώθηκαν αμέσως.
  Έτσι λοιπόν την Τρίτη του Πάσχα βγαίνουν στην Ιερισσό στου "Μαύρου Νιου τ' Αλώνι" και χορεύουν τον "καγκελευτό" χορό ως μνημόσυνο για να τιμήσουν τα παλικάρια που χάθηκαν.

Δεσκάτη Γρεβενών (Μακεδονία) – το Έθιμο της Ανδρομάνας

  Το έθιμο τελείται ανήμερα της Ζωοδόχου Πηγής και με αυτόν τον τρόπο οι ντόπιοι αποχαιρετούν το Πάσχα. Ξεκινάει με το χορό που στήνεται στην κεντρική πλατεία της Δεσκάτης και ομάδες χορευτών αποτελούμενες από 20 άτομα χορεύουν σε κύκλους με αργό ρυθμό τα παραδοσιακά τραγούδια του τόπου τους. Στο τέλος το έθιμο προστάζει να χορεύεται η "Ανδρομάνα", ένας τρίπατος χορός όπου οι άντρες σχηματίζουν τρία πατώματα πάνω στις πλάτες των υπολοίπων και χορεύουν αποχαιρετώντας της Πασχαλιά.
  Το έθιμο αυτό ξεκίνησε την εποχή της Τουρκοκρατίας και ήταν ο πιο ιδανικός τρόπος για να μεταφέρουν οι Δεσκατιώτες τα μηνύματα της λευτεριάς και της επανάστασης μέσα από τα τραγούδια τους και μάλιστα παρουσία των Τούρκων.
  Σύμφωνα με την παράδοση, η «Ανδρομάνα» συμβολίζει την Παναγία, που παρότι αυτές τις ημέρες πόνεσε για το χαμό του παιδιού της, παρέμεινε δυνατή, ενώ μια άλλη εκδοχή λέει ότι συμβολίζει την Άνοιξη, την εποχή δηλαδή που ξαναγεννιούνται όλα, ότι δηλαδή προσδοκούσαν και εύχονταν οι σκλαβωμένοι Έλληνες να γίνει με την Ελλάδα: να είναι και πάλι ελεύθερη. 

Το θαύμα του Αγίου Φωτός!

Κάθε χρόνο το Μεγάλο Σάββατο το μεσημέρι, στον Ιερό Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα επαναλαμβάνεται το Μεγάλο Θαύμα του Αγίου Φωτός. Όσοι έχουν την τύχη και την ευλογία να παρευρίσκονται στην ιεροτελεστία του Αγίου Φωτός, μιλούν για μια "εμπειρία ζωής"!
  Ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης είναι ο μόνος που έχει το προνόμιο να βγάζει το Άγιο Φως από τον Πανάγιο Τάφο. Πολλά δόγματα προσπάθησαν στο παρελθόν να κάνουν το ίδιο, αλλά χωρίς επιτυχία! Το Άγιο Φως συμβολίζει την Ανάσταση του Κυρίου, αφού κι αυτό είναι ένα θαύμα σταλμένο από το Θεό!
Το σφράγισμα του Παναγίου Τάφου.
  Πριν ξεκινήσει η τελετή του Αγίου Φωτός το Μεγάλο Σάββατο, γίνεται εξονυχιστικός έλεγχος του Παναγίου Τάφου, για να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχει κάτι μέσα στον Πανάγιο Τάφο, με το οποίο θα μπορούσε να ανάψει φωτιά. Ο έλεγχος, που αρχίζει στις 10 το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου και τελειώνει στις 11. Αμέσως μετά ο τάφος σφραγίζεται με μελισσοκέρι και οι αρχές τοποθετούν πάνω στο κερί τις σφραγίδες τους.
Η τελετή του Αγίου Φωτός.
Η τελετή του Αγίου Φωτός ξεκινάει στις 12 το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου και περιλαμβάνει τρία στάδια:

α. Την Λιτανεία.
 β. Την είσοδο του Πατριάρχη στον Πανάγιο Τάφο.
 γ. Τις προσευχές του Πατριάρχη.

Στάδιο πρώτο: Η Ιερή Λιτανεία.
  Ο Ορθόδοξος Πατριάρχης μαζί με τους αρχιερείς και τους διακόνους - αλλά και τον Αρμένιο Πατριάρχη - μπαίνουν στον Ναό της Αναστάσεως, έχοντας μαζί τους την ακοίμητο κανδήλα, που θα αναφτεί με το Αγιο Φως. Οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα.

  Ο Πατριάρχης ανεβαίνει στο Ιερό Βήμα του Καθολικού και κάθεται στον πατριαρχικό θρόνο. Από μπροστά του περνάνε και του ασπάζονται το χέρι οι εκπρόσωποι των Αρμενίων, των Αράβων και άλλων δογμάτων για να τους δοθεί το Αγιο Φως.
Αμέσως μετά ξεκινάει η Ιερή Λιτανεία η οποία περιφέρεται τρεις φορές γύρω από τον Πανάγιο Τάφο και μετά ο Πατριάρχης σταματάει μπροστά στον Πανάγιο Τάφο όπου βρίσκονται και οι επίσημοι.
Στάδιο δεύτερο: Η είσοδος στον Παναγιο Τάφο.

  Αμέσως μετά την Λιτανεία αποσφραγίζεται ο Πανάγιος Τάφος. Ο Πατριάρχης, φορώντας πλεόν μόνο το λευκό στιχάριο, ελέγχεται από τον διοικητή της Ιερουσαλήμ και τον αστυνομικό διευθυντή μπροστά σε όλους, ώστε να διαπιστωθεί ότι δεν έχει τίποτα μαζί του  με το οποίο θα μπορούσε να ανάψει φλόγα. Μετά τον έλεγχο παίρνει τους σβηστούς πυρσούς και εισέρχεται στο Ιερό Κουβούκλιο.
Στάδιο τρίτο: Οι προσευχές.
  Μέσα στον Πανάγιο Τάφο ο Πατριάρχης γονατίζει και αρχίζει την ανάγνωση προσευχών παρακαλώντας τον Ιησού Χριστό να στείλει το Άγιο Φως του ως δώρο αγιασμού για τους ανθρώπους. Στο Ναό επικρατεί απόλυτη συσκότιση και ησυχία. Ξαφνικά ακούγεται ένας συριγμός και την ίδια στιγμή εμφανίζονται γαλαζόλευκες αστραπές του Αγίου Φωτός και τα κανδήλια ανάβουν μόνα τους!
 Οι πιστοί που έχουν ζήσει αυτήν την εμπειρία λένε πως το Άγιο Φως όταν βγαίνει από τον Πανάγιο Τάφο δεν καίει και μπορεί οποιοσδήποτε να αγγίζει την φλόγα 33 κεριών χωρίς να νιώσει τίποτα! Αμέσως μετά η φλόγα ξαναβρίσκει τις κανονικές ιδιότητες της φωτιάς!

Γιατί βάφουμε κόκκινα τα αυγά το Πάσχα;

Ένα από τα πιο διαδεδομένα έθιμα του Πάσχα είναι το βάψιμο των αυγών τη Μεγάλη Πέμπτη. Το αυγό συμβολίζει τον τάφο του Χριστού που ήταν ερμητικά κλειστός - όπως το περίβλημα του αυγού -, αλλά έκρυβε μέσα του τη "Ζωή", αφού από αυτόν βγήκε ο Χριστός και αναστήθηκε! Μπορεί τα τελευταία χρόνια το αυγά να βάφονται σε διάφορα χρώματα, όμως η παράδοση τα θέλει κόκκινα. Είναι γεγονός πως τα χρωματιστά αυγά τα συναντάμε στην αρχαιότητα, στη Ρώμη, στην Ελλάδα, στην Κίνα, στην Αίγυπτο, ως δώρα στις ανοιξιάτικες γιορτές μαζί με κουνέλια τα οποία είναι το σύμβολο της γονιμότητας. Πώς ακριβώς όμως, καταλήγουμε στην επιλογή του κόκκινου χρώματος, δεν είναι ξεκάθαρο. Οι εξηγήσεις που υπάρχουν, είναι πολλές. Μία από τις πιο αποδεκτές είναι πως το κόκκινο συμβολίζει το αίμα και τη θυσία του Ιησού. Οι άλλες ερμηνείες, έχουν πρωταγωνίστριές τους, τρεις γυναίκες : Την Παναγία, τη Μαγδαληνή και μία δύσπιστη ανώνυμη γυναίκα.

Η Παναγία πίσω από το έθιμο των "κόκκινων αυγών". Μία εξήγηση που δίνεται συχνά, λέει ότι η Παναγία πήρε ένα καλάθι αυγά και τα πρόσφερε στους φρουρούς Του Υιού της, ικετεύοντάς τους να του φέρονται καλά! Όταν τα δάκρυά της έπεσαν πάνω στα αυγά, αυτά βάφτηκαν κόκκινα! Τα κόκκινα αυγά και η Μαγδαληνή. Μία άλλη ιστορία συνδέει το κόκκινο χρώμα με τη Μαρία Μαγδαληνή. Όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας ενημερώθηκε για την Ανάσταση του Χριστού, τη θεώρησε τόσο απίθανη "όσο και το να βαφτούν τα αυγά κόκκινα". Η Μαρία Μαγδαληνή τότε, χρωμάτισε μερικά αυγά κόκκινα και του τα πήγε για να του επιβεβαιώσει το γεγονός.
 Η δύσπιστη γυναίκα. Μία παραλλαγή της παραπάνω ιστορίας, θέλει μία γυναίκα να μην πιστεύει την είδηση της Ανάστασης Του Ιησού και να λέει: "Όταν τα αυγά που κρατώ θα γίνουν κόκκινα, τότε θα αναστηθεί και ο Χριστός". Και τότε αυτά έγιναν κόκκινα"! Το τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών. Το έθιμο του τσουγκρίσματος των αυγών ξεκίνησε μάλλον στην Βόρεια Αγγλία ως παιχνίδι: Ο κάτοχος του πιο γερού αυγού, ήταν ο νικήτης! Κανονικά πάντως το πρώτο αυγό που βάφεται σε κάθε σπίτι ανήκει στην Παναγία και δεν πρέπει να το "τσουγκρίζουμε" . Πολλές νοικοκυρές ακόμα και σήμερα το φυλάνε στο εικονοστάσι όλο το χρόνο μέχρι το επόμενο Πάσχα, αφού λένε πως δεν χαλάει όλη την χρονιά! Την Μεγάλη Πέμπτη του επόμενου έτους το φυτεύουν στα χωράφια τους για να είναι εύφορα, ή το κρεμάνε στα μαντριά των ζώων για να είναι γόνιμα.

Ίσως ο καθαρότερος ποταμός του κόσμου!!!

Ο ποταμός Verzasca, που ρέει κατά μήκος 30 χιλιομέτρων στη Ελβετία, είναι παγκοσμίως γνωστός για τα καταγάλανα νερά του. Μάλιστα είναι τόσο καθαρός, που μπορεί κάποιος από μια γέφυρα να διακρίνει το πάτο του, ο οποίος έχει βάθος 15 μέτρων. Ο 38χρονος φωτογράφος, Claudio Gazzaroli, επισκέφθηκε το ποτάμι και συνέλαβε στο φακό του τα παρακάτω εκθαμβωτικά πλάνα, τα οποία παρουσιάζουν την απίστευτη καθαρότητα των υδάτων. Μάλιστα, δεν δίστασε να βουτήξει μέσα στο ποταμό και τράβηξε φωτογραφίες από το βυθό του, οι οποίες πραγματικά κόβουν την ανάσα. Απολαύστε…

Φράσεις της Μεγάλης Εβδομάδας, στην καθημερινότητά μας!

Πολλές από τις φράσεις που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή προέρχονται από τα Ευαγγέλια και τους ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας. Τα πρωτεία ανήκουν στη Μεγάλη Πέμπτη αλλά και οι υπόλοιπες ημέρες έχουν "δανείσει" την γλώσσα μας με αρκετές εκφράσεις.

"Ιδού ο Νυμφίος έρχεται". Το χρησιμοποιούμε για να αναγγείλουμε την άφιξη κάποιου, συχνά και με ειρωνική διάθεση. "Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι". Προέρχεται από τη φράση "Απόδοτε ουν τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ". Τη φράση αυτή την χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να δείξουμε οτι πρέπει να υπακούμε στο κράτος ή να δίνουμε στον καθένα ότι του οφείλουμε. "Γραμματείς και Φαρισαίοι". Το σωστό είναι "Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί" αλλά η φράση χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει ομάδες ανάξιων ανθρώπων που κατέχουν θέσεις εξουσίας. "Η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή". Την φράση αυτή τη λέμε και μεταφορικά και κυριολεκτικά για να περιγράψουμε τις πράξεις μίας γυναίκας.

"Τριάντα αργύρια". Η φράση αυτή επαναλαμβάνεται αρκετές φορές κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα αλλά ακούγεται για πρώτη φορά στο κατά Ματθαίον της Μεγάλης Τετάρτης. Χρησιμοποιείται για να περιγράψει την προδοσία με αντάλλαγμα. "Πριν αλέκτωρ λαλήσει". Από τη φράση του Ιησού "Ου φωνήσει σήμερον αλέκτωρ πριν ή τρις απαρνήση μη ειδέναι με", που προαναγγέλλει την άρνηση του Πέτρου. Στην καθημερινότητά μας αναφερόμαστε με αυτήν σε κάτι που πιστεύουμε ότι θα αποδειχθεί πολύ σύντομα. "Λάβετε, Φάγετε". Η προτροπή που ακούγεται στην πρώτη θεία Ευχαριστία και χρησιμοποιείται με ανάλογο τρόπο. "Συ είπας". Σημαίνει "εσύ το είπες" και χρησιμοποιείται κυριολεκτικά. Την φράση την ακούμε πολλές φορές να την επαναλαμβάνει ο Ιησούς. "Μάχαιραν έδωσες και μάχαιραν θα λάβεις". Από το "Πάντες γαρ οι λαβόντες μάχαιραν εν μαχαίρα αποθανούνται" και σημαίνει πως ό,τι δίνεις παίρνεις. "Από τον Άννα στον Καϊάφα" Η σωστή φράση είναι "Απέστειλε αυτόν ο Άννας δεδεμένον προς Καϊάφαν". Την χρησιμοποιούμε σχεδόν καθημερινά όταν γινόμαστε "μπαλάκι" από τον έναν "υπεύθυνο" στον άλλο, για να εξυπηρετηθούμε. "Διαρρηγνύει τα ιμάτιά του" Συνήθως χρησιμοποιείται όταν κάποιος διεκδικεί με πάθος το δίκιο του. Την ακούμε και ως "σκίζει τα ρούχα του", αλλά συχνά έχει και ειρωνικό χαρακτήρα που τονίζει την υπερβολική αντίδραση κάποιου που υποκρίνεται τον αδικημένο. "Αγαπάτε αλλήλους" Από τη φράση-προτροπή του Ιησού για ενότητα και αγάπη μεταξύ των μαθητών και κατ’ επέκταση όλων των ανθρώπων : "Εντολήν καινήν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους" "Ήγγικεν η ώρα" Το λέμε όταν φτάνει μια μεγάλη στιγμή, εμπενυσμένο από το «άγωμεν, ήγγικεν η ώρα και ο υιός του ανθρώπου παραδίδοται, ίνα δοξασθή...", που είπε ο Ιησούς. "Επί ξύλου κρεμάμενος" Η φράση χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη δύσκολη θέση που βρίσκεται κάποιος όταν δεν υπάρχει κανείς και τίποτα να τον βοηθήσει. Προφανώς συνδέεται με την αντίστοιχη θέση του Ιησού πάνω στο Σταυρό. "Ου γαρ οίδασι τι ποιούσι" Σημαίνει "δεν ξέρουν τι κάνουν" και προέρχεται από τη μεγαλοσύνη του Ιησού τη στιγμή που οι άνθρωποι τον σταύρωναν! Εκείνος νιώθοντας την ανάγκη να τους υπερασπιστεί είπε τη φράση αυτή στον Πατέρα Του! "Μνήσθητί μου Κύριε" Από τις πιο συνηθισμένες εκφράσεις. Ακούστηκε από τον ληστή που ήταν δεξιά Του Κυρίου. Την λέμε όταν μας συμβαίνει κάτι τρομακτικό, όταν αγανακτούμε ή όταν ξαφνιαζόμαστε! "Τετέλεσται" Σημαίνει " ήρθε το τέλος" και ήταν η τελευταία φράση του Ιησού, πάνω στο σταυρό. "Ανάστα ο Κύριος". Με αυτήν αναφερόμαστε στην μεγάλη φασαρία. Προφανώς συνδέεται με τις θορυβώδεις εκδηλώσεις της Ανάστασης σε πολλά μέρη της Ελλάδας. "Και βάλω τον δάκτυλόν μου εις τον τύπον των ήλων", "Ειρήνη Ημίν", Άπιστος Θωμάς. Και οι τρεις εκφράσεις προκύπτουν από την δυσπιστία του Αποστόλου Θωμά να δεχτεί την Ανάσταση του Κυρίου. Η πρώτη χρησιμοποιείται για να δηλώσει τις χειροπιαστές αποδείξεις αλλά και την αλήθεια ενός γεγονότος. Το "ειρήνη ημίν", το λέμε για να επαναφέρουμε την ηρεμία μετά από μία ένταση και ο "άπιστος Θωμάς" περιγράφει τους ανθρώπους που αρνούνται να πιστέψουν σε κάτι, ακόμη κι αν πολλές φορές είναι μπροστά στα μάτια τους! Την επόμενη φορά που θα χρησιμοποίησουμε μία από αυτές τις εκφράσεις, τουλάχιστον ας γνωρίζουμε ότι προέρχονται από τη Μεγάλη Εβδομάδα!

Περίεργα πασχαλινά έθιμα σε όλο τον κόσμο!

Γαλλία- ομελέτα να φάνε και οι κότες! Περισσότερα από 4500 αβγά χρησιμοποιούνται στην παρασκευή μιας γιγαντιαίας ομελέτας στους δρόμους της πόλης Χοξ, στην Γαλλία. Το γεύμα προορίζεται να σιτίσει 1000 άτομα, ενώ το μαγείρεμά της γίνεται στην κεντρική πλατεία της πόλης. Ελβετία- το άγιο νερό. Σε ολόκληρη την Ελβετία αλλά ιδιαίτερα στα μικρά χωριά, οι ντόπιοι μετατρέπουν τις βρύσες τους σε Πασχαλινά Πηγάδια. Βάφουν τις όψεις των πηγών και τοποθετούν λουλούδια για την διακόσμησή τους. Σκοπός είναι να γιορτάσουν τον συμβολισμό του νερού αλλά και την σημασία του για τις ξηρές περιοχές των Άλπεων. Γερμανία- ανακύκλωση των χριστουγεννιάτικων δέντρων. Από την παραγωγή στην κατανάλωση αλλά και στην ανακύκλωση. Στη Γερμανία η παράδοση προβλέπει την καύση των χριστουγεννιάτικων δέντρων την περίοδο του Πάσχα. Συμβολίζει την νίκη της όμορφης και ηλιόλουστης άνοιξης, έναντι των κρύων γκρίζων ημερών του χειμώνα. Λετονία- τσούγκρισμα αβγών με συνέπειες. Το παραδοσιακό έθιμο του τσουγκρίσματος αβγών επικρατεί και στην Λετονία, με την διαφορά ότι αναδεικνύεται σε ένα παιχνίδι για γερά νεύρα- κάτι σαν ρώσικη ρουλέτα! Οι παίκτες δένουν τα ημι-βρασμένα αβγά σε μια κλωστή και τα τσουγκρίζουν από απόσταση. Νικητής όπως αντιλαμβάνεστε είναι αυτός που θα σπάσει το αβγό του αντιπάλου του, ωστόσο ο χαμένος έχει να πληρώσει τον λογαριασμό του καθαριστηρίου, αφού θα τον έχει «λούσει» το σπασμένο αβγό.

Η Μεγάλη εβδομάδα με μιά ματιά

Η Μεγάλη Εβδομάδα, είναι η εβδομάδα των Παθών του Ιησού Χριστού.

Η Μεγάλη Δευτέρα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Ιωσήφ του Παγκάλου, του υιού του Ιακώβ που τον πούλησαν τα αδέρφια του σαν σκλάβο επειδή τον φθονούσαν.

Τη Μεγάλη Τρίτη ακούμε δυο παραβολές: την παραβολή των Μωρών Παρθένων και την παραβολή των Ταλάντων. Και οι δύο παραβολές δείχνουν ότι πρέπει να καλλιεργούμε τα θεία χαρίσματα για το κοινό καλό. Τη Μεγάλη Τρίτη ακούμε επίσης το τροπάριο της Κασσιανής.

Τη Μεγάλη Τετάρτη, δύο μέρες πριν τη Σταύρωση, η πόρνη ζήτησε συγχώρεση απ' τον Ιησού Χριστό για τις αμαρτίες της και του έπλυνε τα πόδια με μύρο. Ο Ιούδας απ' την άλλη, πρόδωσε τον Κύριό του για 30 αργύρια. Επίσης τη Μεγάλη Τετάρτη τελείται το Μυστήριο του Μεγάλου Ευχελαίου.

Η Μεγάλη Πέμπτη είναι η τελευταία μέρα πριν τη Σταυρική Θυσία του Ιησού Χριστού. Γίνεται ο Μυστικός Δείπνος. Ο Ιησούς Χριστός με μια λεκάνη πλένει τα πόδια των μαθητών του. Τελείται ο Ιερός Νιπτήρας σε ανάμνηση.

Τη Μεγάλη Παρασκευή γίνεται η Σταύρωση. Ο Ρωμαίος Διοικητής Πόντιος Πιλάτος δικάζει τον Ιησού, το πλήθος αποφασίζει φωνάζοντας «άρον άρον σταύρωσον Αυτόν» την σταύρωσή Του, ενώ ο ίδιος ο Πιλάτος «νύπτει τας χείρας» του. Ο Χριστός περιπαίζεται, του φορούν αγκάθινο στεφάνι και πορφύρα. Παραδίδει το πνεύμα Του πάνω στον Σταυρό και ο Ιωσήφ ο Αριμαθαίας κάνει την Αποκαθήλωση και ενταφιάζει τον Θεάνθρωπο. Την Μεγάλη Παρασκευή γίνεται περιφορά του επιταφίου και ψάλλονται τα εγκώμια. Είναι αυστηρή νηστεία.

Το Μεγάλο Σάββατο γίνεται η κάθοδος στον Άδη. Ο Ιησούς Χριστός κηρύττει τον Θείο Λόγο στους νεκρούς. Οι αρχιερείς βάζουν ρωμαϊκή φρουρά στον Τάφο. Προαναγγέλλεται η Ανάσταση στη Θεία Λειτουργία το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου. Στα Ιεροσόλυμα γίνεται η Τελετή του Αγίου Φωτός και το Άγιο Φως για άλλη μια φορά μοιράζεται στους Ορθόδοξους Χριστιανούς σε όλο τον κόσμο. Το Μέγα Σάββατο είναι αυστηρή νηστεία.

Τα μεσάνυχτα όλοι οι Χριστιανοί πηγαίνουν στην Εκκλησία για να πάρουν το Άγιο Φως, να πούνε "Χριστός Ανέστη"-"Αληθώς Ανέστη" και να δώσουν το φιλί της αγάπης.

Την Κυριακή του Πάσχα γιορτάζουμε την Ανάσταση του Χριστού και η Μεγάλη Εβδομάδα έχει τελειώσει. Οι Μυροφόρες βρήκαν άδειο τον Πανάγιο Τάφο.

Πώς γιορτάζουν το Πάσχα στη Γερμανία

H Μ. Παρασκευή είναι η πιο θλιβερή ημέρα γιατί πέθανε ο Χριστός και πολλοί Γερμανοί πάνε στην εκκλησία το βράδι αυτό. Η ημέρα του Πάσχα γιορτάζεται από τις οικογένειες με διαφορετικούς τρόπους, συνήθως τρώνε όλοι μαζί ένα όμορφο πρωινό γεύμα σε όμορφα στολισμένα τραπέζια, ενώ τα παιδιά ψάχνουν για κρυμμένα δώρα όπως σοκολατένια αυγά. Το σύμβολο του Πάσχα είναι ο λαγός σε όλες του τις παραλλαγές, φτιαγμένος από σοκολάτα,κερί,κρύσταλλο,πορσελάνη ή γυαλί ,για δώρο στους φίλους και τους συγγενείς.Επίσης το πρωί της Κυριακής του Πάσχα οι περισσότεροι Γερμανοί πάνε στην εκκλησία και ανταλλάσσουνε κάρτες με πασχαλινές ζωγραφιές και με ευχές. Στέλλα Δομ. ΣΤ1

Bιοφωσφορίζοντα δινομαστιγωτά

Θέαμα μοναδικής ομορφιάς χαρίζουν θαλάσσιοι μικροοργανισμοί στα νησιά Raa Atoll στις Μαλδίβες. Στο σημείο Vaadhoo βρέθηκε ο φωτογράφος Doug Perrine, ο οποίος τράβηξε την εντυπωσιακή φωτογραφία. Πρόκειται για ένα φυσικό φαινόμενο, το οποίο ονομάζεται βιοφωτισμός ή βιοφωταυγεία. Οι μικροοργανισμοί εκπέμπουν ένα γαλάζιο χρώμα στην επιφάνεια της θάλασσας και αιτία αυτού του φαινομένου είναι η οξείδωση της πρωτεΐνης λουκιφερίνης. Το συγκεκριμένο φαινόμενο παρουσιάζεται σε πολλές βιο-ομάδες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους όπως τα βακτήρια, οι μύκητες, οι πυγολαμπίδες καθώς και σε διάφορους θαλάσσιους οργανισμούς.

Επιστημονικά-Τεχνολογικά-Οι μαγικές εικόνες της μπάλας

Πανοραμικές φωτογραφίες νέας γενιάς προσφέρει η φωτογραφική μηχανή που έχει την μορφή κάμερας και έχει προκαλέσει αίσθηση. Η μπάλα που είναι επενδεδυμένη με αφρώδες υλικό αποτελεί δημιούργημα από γραφίστες στο Βερολίνο. Η κάμερά της μπορεί να απαθανατίσει 36 σταθερής εστίασης εικόνες με την βοήθεια κάμερας κινητού τηλεφώνου με ανάλυση 2 megapixel. Ύστερα, χάρη στον επιταχυνσιόμετρο, όταν εκτοξεύεται στο αέρα μπορεί να ανιχνεύσει πότε έχει φτάσει το μέγιστο σημείο της και ταυτόχρονα να τραβήξει φωτογραφίες προς όλες τις διευθύνσεις. Στο τέλος, οι 36 εικόνες συγχωνεύονται με τέτοιο τρόπο που δημιουργούν μία σφαιρική εικόνα που μπορεί κανείς να απολαύσει με την χρήση συσκευής πανοραμικής σφαιρικής θέασης.
Throwable Panoramic Ball Camera - YouTube από stefanelonikitelo

7ος μαραθωνιος Μέγας Αλέξανδρος

Υπό την αιγίδα του δήμου Θεσσαλονίκης θα πραγματοποιηθεί Κυριακή 1 Απριλίου ο 7ος Διεθνής Μαραθώνιος "Μέγας Αλέξανδρος" , μία αθλητική διοργάνωση, που μέσα από τη διεθνή εμβέλεια και συμμετοχή, αναδεικνύει την πόλη της Θεσσαλονίκης, στοιχεία της ιστορίας της και του πολιτισμού της, προωθώντας τη συμμετοχή των πολιτών σε δράσεις κοινωνικής και περιβαλλοντικής ευαισθησίας. Η εντυπωσιακή και αλματώδης εξέλιξη της διοργάνωσης, που πραγματοποιείται από το 2006, διαπιστώνεται και στο εντυπωσιακό ρεκόρ συμμετοχών στο αγωνιστικό πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης: 1200 αθλητές -τριες στον Μαραθώνιο, 1400 αθλητές -τριες στο δρόμο των 10 χλμ, 1800 αθλητές Συνολικά 6000 δρομείς από περισσότερες από 30 χώρες και σημαντική συμμετοχή από τις χώρες των Βαλκανίων, όπως Αλβανία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Σερβία και Τουρκία, θα συμμετέχουν σε αυτή την γιορτή του αθλητισμού για την πόλη της Θεσσαλονίκης και θα τερματίσουν στο Λευκό Πύργο, κοινό σημείο τερματισμού όλων των δρόμων, την Κυριακή 1 Απριλίου του 2012. Οι διαδρομές και οι παράλληλες εκδηλώσεις, ο αγώνας δρόμου 1000 μ. που είναι αφιερωμένος στην προστασία του περιβάλλοντος, στον οποίο συμμετέχουν μαθητές δημοτικών σχολείων με το σύνθημα ο αγώνας για το περιβάλλον είναι μαραθώνιος, η κοινωνική ευθύνη και η περιβαλλοντική προσφορά, διευρύνουν περαιτέρω τη συμμετοχή των δρομέων, ευαισθητοποιούν και προβάλλουν μηνύματα και επενδύουν στο μέλλον ενεργοποιώντας τα παιδιά, ως τους μελλοντικούς πρωταγωνιστές των εξελίξεων. Ο τερματισμός του 7ου Διεθνούς Μαραθωνίου «Μέγας Αλέξανδρος» θα μεταδοθεί ζωντανά από τη Δημοτική Τηλεόραση - TV 100 από τις 08:00 έως 14:00. Μαρία Μυρ. Στ1

Aκάθιστος Ύμνος

Ακάθιστος ύμνος ονομάζεται γενικά κάθε ορθόδοξος χριστιανικός ύμνος ο οποίος ψάλλεται από τους χριστιανούς πιστούς σε όρθια στάση. Έχει επικρατήσει όμως να λέγεται έτσι ένας ύμνος (Κοντάκιο) της ορθόδοξης Εκκλησίας προς τιμήν της Θεοτοκου, ο οποίος ψάλλεται στους ναούς τις πέντε πρώτες Παρασκευές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τις πρώτες τέσσερις τμηματικά, και την πέμπτη ολόκληρος. Είναι ένας ύμνος που αποτελείται από προοίμιο και 24 οίκους (στροφές) σε ελληνική αλφαβητική ακροστιχίδα, από το Α ως το Ω (κάθε «οίκος» ξεκινά με το αντίστοιχο κατά σειρά ελληνικό γράμμα). Το θέμα του είναι η εξύμνηση της ενανθρώπισης του Θεού μέσω της Θεοτόκου, πράγμα που γίνεται με πολλές εκφράσεις χαράς και αγαλλίασης, οι οποίες του προσδίδουν θριαμβευτικό τόνο. ΙΣΤΟΡΙΑ Το έτος 626 και ενώ ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος ηγούνταν εκστρατείας του βυζαντινού στρατού κατά των Περσών, η Κωνσταντινούπολη πολιορκήθηκε αιφνιδίως από τους [3Αβάρους Γνωρίζοντας την απουσία του στρατού, οι Άβαροι απέρριψαν κάθε πρόταση εκεχειρίας και την 6η Αυγούστου κατέλαβαν την Παναγιά των Βλαχερνών. Σε συνεργασία με τους Πέρσες, τη νύχτα της 7ης προς 8η Αυγούστου, ετοιμάζονταν για την τελική επίθεση, ενώ ο Πατριάρχης Σέργιος περιέτρεχε τα τείχη της Πόλης με την εικόνα της Παναγίας της Βλαχερνίτισσας και ενεθάρρυνε το λαό στην αντίσταση. Τη νύχτα εκείνη, φοβερός ανεμοστρόβιλος, που αποδόθηκε σε θεϊκή αρωγή, δημιούργησε τρικυμία και κατέστρεψε τον εχθρικό στόλο, ενώ αντεπίθεση των αμυνομένων προξένησε τεράστιες απώλειες στους Αβάρους και τους Πέρσες, οι οποίοι αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία και να αποχωρήσουν άπρακτοι. Την 8η Αυγολυστου, η Πόλη είχε σωθεί από τη μεγαλύτερη ως τότε απειλή της ιστορίας της. Ο λαός, θέλοντας να πανηγυρίσει τη σωτηρία του, την οποία απέδιδε σε συνδρομή της Θεοτόκου, συγκεντρώθηκε στο Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών. Τότε, κατά την παράδοση, όρθιο το πλήθος έψαλε τον από τότε λεγόμενο «Ακάθιστο Ύμνο» στην Παναγία, αποδίδοντας τα «νικητήρια» και την ευγνωμοσύνη του «τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ». Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε. Ἀλλ' ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, ἵνα κράζω σοι• Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε Μαρία Μυρ. ΣΤ1

ΝΑΝΤΙΑ ΚΟΜΑΝΕΤΣΙ

Η Νάντια Κομανέτσι είναι Ρουμάνα αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής.Γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1961 στο Ονέστι της Ρουμανίας. Άρχισε την ενασχόληση με τη γυμναστική στα 6 της χρόνια.Στο πρώτο της Εθνικό πρωτάθλημα το 1969 τερμάτισε στην 13η θέση. Την επόμενη χρονιά, όμως, τερμάτισε πρώτη, καθιστώντας την ως τη νεαρότερη αθλήτρια που κέρδισε το Εθνικό πρωτάθλημα της χώρας της.Στα 13 της χρόνια συμμετείχε στο ΠανευρωπαΪκό Πρωτάθλημα,στο Σκίεν της Νορβηγίας,όπου και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο σε όλα τα αθλήματα εκτός από τις ασκήσεις εδάφους,που κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο.Στα 14 της, συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976 του Μόντρεαλ,όπου στις παράλληλες μπάρες σημείωσε τη μεγαλύτερη βαθμολογία όλων των εποχών στο άθλημα, δηλαδή το τέλειο 10.Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 στην Μόσχα κέρδισε δύο χρυσά και δύο ασημένια μετάλλια. Η Κομανέτσι ανακοίνωσε την απόσυρσή της από την ενόργανη γυμναστική το 1981.

Στέλλα Δομ. ΣΤ1

H καρτ ποστάλ της ηλιακής καταιγίδας

Ισπανός φωτογράφος τράβηξε ένα καταπληκτικό «πορτρέτο» του πρόσφατου φαινομένου

Ο ισπανός φωτογράφος Χουάν Μανιουέλ Πέρεθ Ραγιέγκο ήταν ένας από τους εκατοντάδες επαγγελματίες και ερασιτέχνες φωτογράφους που μαθαίνοντας ότι ο Ηλιος βρισκόταν το πρώτο 15νθημερο του Μαρτίου σε έντονη δραστηριότητα προσπάθησαν να αποτυπώσουν το φαινόμενο.

Ο Ραγιέγκο έστησε την κάμερα του σε ένα σημείο λίγο έξω από την πόλη Μέριδα όπου οι συνθήκες, η ορατότητα και η θέση του Ηλιου, ήταν ιδανικές για τέτοιες λήψεις.

Μια απο τις φωτογραφίες που τράβηξε ο Ραγιέγκο είναι υπέροχη και μοιάζει με εικόνα που προορίζεται για καρτ ποστάλ. Ωστόσο πέρα από την ομορφιά της εικόνας, αν κάποιος κοιτάξει πιο προσεκτικά τον Ηλιο θα δει καθαρά την περιοχή 1429 στην οποία εκδηλώθηκε στις αρχές Μαρτίου μια από τις πιο ισχυρές ηλιακές εκλάμψεις των τελευταίων ετών.

Η έκλαμψη προκάλεσε μια πολύ ισχυρή καταιγίδα φορτισμένων σωματιδίων η οποία, αν και πλησίασε τη Γη, δεν προκάλεσε τελικά σοβαρά προβλήματα. Οι σκούρες κηλίδες στο πάνω δεξιά μέρος του μητρικού μας άστρου είναι η περιοχή όπου εξελισσόταν το φαινόμενο.

Από την άλλη πλευρά η NASA έδωσε χθες στη δημοσιότητα μια νέα εντυπωσιακή εικόνα του φαινομένου

Ο Έλληνας "Παλαμήδης" πήρε χρυσό στο τάβλι

Ο Έλληνας "Παλαμήδης" πήρε χρυσό στο τάβλι
Η έντεχνη σοφία του και η επινοητικότητά του σε μια σειρά από γνωστές εφευρέσεις, τον κατέταξαν μεταξύ των πρώτων εφευρετών στην αρχαιότητα. Στις μέρες μας, ο Παλαμήδης, ο πρωτότοκος γιος του βασιλιά Ναυπλίου και της Ησιόνης, που ξεχώριζε για την σοφία του, ξαναβρήκε την χαμένη του αίγλη, χάρη σε ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης για ηλεκτρονικά παιχνίδια.
Στην πρόσφατη "Ολυμπιάδα" επιτραπέζιων παιχνιδιών για προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, που διεξήχθη στα τέλη της περασμένης χρονιάς, στην Ολλανδία, ο Έλληνας "Παλαμήδης" κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο τάβλι, και συγκεκριμένα στο αγώνισμα backgammon, δηλαδή τις δημοφιλείς πόρτες, νικώντας σκληρούς αντιπάλους, πρωταθλητές προηγούμενων χρόνων.
Ο "Παλαμήδης" είναι ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή που παίζει τα ελληνικά παραδοσιακά παιχνίδια ταβλιού- Πόρτες, Πλακωτό και Φεύγα- χρησιμοποιώντας ένα εξελιγμένο τεχνητό νευρωνικό δίκτυο, το οποίο του επιτρέπει να βελτιώνει συνεχώς την απόδοσή του και να διδάσκεται από τα λάθη του.
Ο δημιουργός του προγράμματος, υποψήφιος διδάκτορας Τεχνητής Νοημοσύνης, του τμήματος Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του πανεπιστημίου Μακεδονίας Νικόλαος Παπαχρήστου, δεινός σκακιστής, αναφέρθηκε στους λόγους που τον οδήγησαν να αναπτύξει το συγκεκριμένο πρόγραμμα στον υπολογιστή.
"Μάστερ" στις πόρτες
"Μέχρι τώρα δεν υπήρχε κάποιο παρόμοιο πρόγραμμα για το τάβλι, σε πολύ ανεπτυγμένο επίπεδο, παρ' όλο που πρόκειται για ένα δημοφιλές παιχνίδι στην Ελλάδα. Αρχικά, δημιούργησα το πρόγραμμα για τα άλλα δύο παιχνίδια, το πλακωτό και το φεύγα, που θεωρούνται δυσκολότερα από τις πόρτες, αλλά δεν είναι γνωστά στο εξωτερικό" ανέφερε, σημειώνοντας ότι ο τομέας δημιουργίας ηλεκτρονικών παιχνιδιών σε υπολογιστή, αν και έχει πολύ ενδιαφέρον, δεν παρουσιάζει ανάπτυξη στην χώρα μας.
"Το πρόγραμμα Παλαμήδης έχει παίξει εκατομμύρια παρτίδες τάβλι κόντρα στον εαυτό του και κάθε φορά βελτίωνε την απόδοσή του, καθώς διαθέτει ένα τεχνητό νευρωνικό δίκτυο. Αυτό του δίνει τη δυνατότητα να αξιοποιεί όλες τις πιθανές κινήσεις που προκύπτουν από κάθε ζαριά, προβλέπει τις πιθανές επόμενες ζαριές και τις πιθανές επόμενες κινήσεις του αντιπάλου, βαθμολογώντας την καλύτερη δυνατή κίνηση που θα τον φέρει πιο κοντά στην νίκη" εξήγησε ο επίκουρος καθηγητής και επιβλέπων του προγράμματος Ιωάννης Ρεφανίδης.
Η "Ολυμπιάδα" διεξάγεται από το 1989, κάθε χρόνο, με στόχο την ανάπτυξη της έρευνας στην Τεχνητή Νοημοσύνη στα παιχνίδια υπολογιστών.

Επιστημονικά-Τεχνολογικά

Ρομποτικό γάντι της NASA
Υπόσχεται να προσφέρει χείρα βοηθείας στις βαριές δουλειές

Αξιοποιώντας τεχνολογίες που είχαν αναπτυχθεί αρχικά για τον Robonaut, τον ρομποτικό αστροναύτη που εργάζεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, η NASA και η General Motors δημιούργησαν ένα ρομποτικό χέρι που βοηθά τους ανθρώπους στις βαριές δουλειές.

Όπως εξηγεί η NASA σε ανακοίνωσή της, τo Robo-Glove αφενός αυξάνει τη δύναμη με την οποία ο χρήστης κλείνει τα δάχτυλα, αφετέρου του επιτρέπει να κρατά εργαλεία για μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς να χρειάζεται να ασκεί διαρκώς δύναμη.

Για παράδειγμα, ένας αστροναύτης που εργάζεται στο εξωτερικό του σταθμού, ή ένας εργάτης στη γραμμή παραγωγής ενός εργοστασίου, χρειάζεται δύναμη 7 με 9 κιλών για να κρατήσει ένα εργαλείο. Με το ρομποτικό γάντι, όμως, χρειάζεται να ασκεί δύναμη μόνο 2 έως 5 κιλών.

Και αυτό όχι μόνο κάνει την εργασία πιο ξεκούραστη, αλλά επιπλέον μειώνει και τον κίνδυνο τραυματισμού από τις επαναλαμβανόμενες κινήσεις.

Robo-Glove το «θαυματουργό»

Το Robo-Glove ουσιαστικά μιμείται τον τρόπο λειτουργίας του χεριού του Robonaut, του πειραματικού ρομποτικού αστροναύτη της NASA και της GM, ο οποίος σχεδιάστηκε να χρησιμοποιήσει ανθρώπινα εργαλεία. Στο πάνω τμήμα του, το γάντι φέρει αισθητήρες πίεσης που καταλαβαίνουν πότε ο χρήστης κλείνει τα δάχτυλα, καθώς και ηλεκτροκινητήρες συνδεδεμένους σε τεχνητούς τένοντες, οι οποίοι ασκούν πίεση και βοηθούν τα δάχτυλα να κλείσουν.

Το πρότυπο του συστήματος, βάρους δύο κιλών, διαθέτει επίσης μια μικρή οθόνη για διαγνωστικές λειτουργίες και τροφοδοτείται από μια μπαταρία λιθίου που κρέμεται από τη ζώνη του χρήστη.

Στην επόμενη έκδοσή του, που αναμένεται να ολοκληρωθεί σύντομα, το σύστημα θα είναι λιγότερο ογκώδες και πιο ελαφρύ.

Η ιστορία της Πρωταπριλιάς

Σήμερα το έθιμο θέλει... μπόλικα ψέματα! Η Πρωταπριλιά είναι η μόνη μέρα του χρόνου που τα ψέματα είναι κοινωνικώς αποδεκτά. Ποια είναι η ιστορία του πρωταπριλιάτικου ψέματος όμως;


Η πρώτη εκδοχή θέλει το πρωταπριλιάτικο ψέμα να έχει τις ρίζες του στους Κέλτες. Η πρώτη μέρα του Απρίλη είθισται να είναι η μέρα που ξεκινούσαν το ψάρεμα, αν και ο μήνας δεν ήταν ο κατάλληλος. Έτσι, πολλές φορές γυρνούσαν με άδεια δίχτυα και το «πρωτόκολλο» ήθελε τους ψαράδες να ψεύδονται στον υπόλοιπο κόσμο για τα ψάρια που έπιασαν!

Ωστόσο, οι ρίζες του πρωταπριλιάτικου ψέματος θέλει το έθιμο να έχει τις ρίζες του στη Γαλλία. Μέχρι το 1564 οι Γάλλοι γιόρταζαν την πρώτη μέρα του Απρίλη την... Πρωτοχρονιά! Όταν μεταφέρθηκε η Πρωτοχρονιά την 1η Ιανουαρίου, επί Καρόλου του 9ου, πολλοί δυσκολεύτηκαν να αλλάξουν συνήθεια, κάτι που έκανε τους υπόλοιπους να στέλνουν πρωτοχρονιάτικα δωράκια, ώστε να τους περιγελάσουν. Τελικά, έγινε έθιμο!

Το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες.
Σύμφωνα με τον Έλληνα λαογράφο Λουκάτο το έθιμο αυτό αποτελεί ένα σκόπιμο "ξεγέλασμα των βλαπτικών δυνάμεων που θα εμπόδιζαν την όποια παραγωγή" όπως είναι η αρχή του μήνα τόσο για τον Μάρτιο, όσο και τον Απρίλιο υποχρεώνοντας πολλούς να λαμβάνουν διάφορα "αντίμετρα"

Πάντως, η πρώτη «επίσημη» αναφορά στην Πρωταπριλιά κάνει την εμφάνισή του σε βρετανικό μυθιστόρημα του 14ου αιώνα. Όπως και να έχει όμως, σήμερα πείτε όσα περισσότερα ψέματα μπορείτε! Δε θα σας παρεξηγήσει κανείς...

Η 25η Μαρτίου, ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και η ιστορία του μπακαλιάρου

Ημέρα εορτασμού της επανάστασης του 1821 αλλά και ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.Οι λόγοι που «επέβαλλαν» τον κοινό εορτασμό τους είναι διάφοροι. Και βέβαια διαφορετικά είναι και τα έθιμα της ημέρας στη λαογραφική μας παράδοση.

Η θεομητορική Εορτή του Ευαγγελισμού που περιλαμβάνεται στο δωδεκάορτο είναι η μόνη από τις πέντε μεγάλες θεομητορικές εορτές που βασίζεται στην Καινή Διαθήκη. Οι υπόλοιπες βασίζονται στην απόκρυφη γραμματεία. Πότε άρχισε να εορτάζεται ο Ευαγγελισμός δεν γνωρίζουμε. Εμφανίζεται η εορτή στη Συρία, την Μ. Ασία και την Κωνσταντινούπολη πριν το 431. Το 560 ο Ιουστιανιανός ο Α' πρόβαλε την 25η Μαρτίου ως την κατάλληλη ημέρα για τον εορτασμό του Ευαγγελισμού.

Υπήρχαν οι έξης βασικοί λόγοι για την καθιέρωση της 25 Μαρτίου ως ημέρας εορτασμού του Ευαγγελισμού.
Η ήμερα της συλλήψεως του Ιωάννη του Προδρόμου (24 Σεπτεμβρίου) συνέπιπτε με τη φθινοπωρινή ισημερία, δεδομένου ότι την ήμερα αύτη, που οι Εβραίοι εόρταζαν την εορτή του Εξιλασμού, δέχθηκε ο Ζαχαρίας από τον αρχάγγελο Γαβριήλ το μήνυμα ότι θα αποκτήσει γιό.

Επομένως, εφόσον κατά το Λκ. 1, 26 ο Ευαγγελισμός έγινε έξι μήνες αργότερα, η ημερομηνία αύτη συνέπιπτε με την εαρινή ισημερία, δηλαδή στις 25 Μαρτίου, και η Γέννηση του Χριστού καθορίστηκε εννέα μήνες μετά, δηλαδή στις 25 Δεκεμβρίου, στο χειμερινό ηλιοστάσιο.

Επί πλέον είχε επικρατήσει η άποψη ότι ο θάνατος του Χριστού συνέβη στις 25 Μαρτίου και επειδή ο Κύριος, ως τέλειος κατά πάντα άνθρωπος, «έσχεν επίγειον βίον καθοριζόμενον από ακριβή αριθμόν ετών», έπρεπε να είχε συλληφθεί την ήμερα του σταυρικού θανάτου του. Τέλος η 25 Μαρτίου πίστευαν ότι ήταν η πρώτη ήμερα του κόσμου και ως εκ τούτου θα έπρεπε να είναι και η ήμερα της Γεννήσεώς του.

Η χαρμόσυνη εορτή εορτάζεται μέσα στη Μ. Τεσσαρακοστή, περίοδο πένθους, κατά την οποία απαγορεύεται η τέλεση εορτών και πανηγύρεων. Με τον 52ο κανόνα της Πενθέκτης Οικ. Συνόδου επιτράπηκε ως εξαίρεση η εορτή του Ευαγγελισμού κατά την οποία τελείται η θεία λειτουργία του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου και όχι η λειτουργία των προηγιασμένων. Κατά την εορτή τρώνε ψάρι και στην περίπτωση ακόμη που ο Ευαγγελισμός πέσει μέσα στην Μ.Εβδομάδα (5ος Κανών Νικηφόρου του Ομολογητή).

Στην Κωνσταντινούπολη, κατά το έθιμο, την ήμερα του Ευαγγελισμού ο αυτοκράτορας με πομπή από την Αγία Σοφία πήγαινε στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου εν τω Φόρω και από εκεί κατέληγε στο ναό της Θεοτόκου των Χαλκοπρατείων, όπου γινόταν μεγαλοπρεπής εορτασμός.

Στην ελληνική λαογραφική παράδοση τα έθιμα που σχετίζονται με την εορτή του Ευαγγελισμού βασίζονται στην αντίληψη ότι με την εορτή αύτη αρχίζει η άνοιξη και επιστρέφουν τα χελιδόνια. Γι' αυτό τα παιδιά βγάζουν από το χέρι τους τον «Μάρτη» και τον αφήνουν στα δέντρα να τον πάρουν τα χελιδόνια.

Σε πολλά μέρη υποδέχονται την 25η Μαρτίου με τραγούδια και με κωδωνισμούς επιδιώκουν να εκδιώξουν τα ερπετά, οι νοικοκυρές δεν κάνουν δουλειές στο σπίτι ή ζυμώνουν μικρές πίτες και βάζουν σε μια απ' αυτές ένα νόμισμα, για να το βρει ο τυχερός, όπως στην Πρωτοχρονιά. Οι μελισσοτρόφοι πρωτοβγάζουν τις κυψέλες στο ύπαιθρο, οι κτηνοτρόφοι μετακινούν τα κοπάδια τους από τα χειμαδιά στα ορεινά μέρη, οι Σαρακατσάνοι «αρματώνουν» τα κοπάδια τους με τα κυπροκούδουνα κ.ά.»

Ως έθιμο για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου καθιερώθηκε και ο μπακαλιάρος με σκορδαλιά. Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, η Εκκλησία επέτρεπε στους πιστούς να φάνε ψάρι μόνο δύο φορές, του Ευαγγελισμού και την Κυριακή των Βαΐων.

Η ιστορία του μπακαλιάρου ξεκινάει με την εποχή των Βίκινγκς, όπου πρωτοεμφανίστηκε σαν εμπορικό προϊόν περί το 800 μ.Χ. Μάλιστα, λέγεται ότι κυνηγώντας βακαλάους, οι Βίκινγκς ανακάλυψαν κατά λάθος το «νέο κόσμο».

Πρώτοι τον πάστωσαν οι Βάσκοι, που ξεκίνησαν το εμπόριο του μπακαλιάρου από το Μεσαίωνα και τον ονόμασαν «ψάρι του βουνού», ενώ στη χώρα μας, ήρθε τον 15ο αιώνα και στο ελληνικό τραπέζι μπήκε κατά τη διάρκεια της σαρακοστιανής νηστείας.

Με εξαίρεση τα νησιά, όπου υπήρχε πάντα φρέσκο ψάρι, στην υπόλοιπη Ελλάδα ο παστός μπακαλιάρος ήταν η φθηνή και εύκολη λύση.

Ιστορικά, εκείνοι που έστελναν στην Ελλάδα μεγάλες ποσότητες μπακαλιάρου ήταν οι Άγγλοι, οι οποίοι τον αντάλλασσαν με σταφίδες.

Ήλιος του μεσονυκτίου..... Ισλανδία!!!

Midnight Sun | Iceland from SCIENTIFANTASTIC on Vimeo.