Follow by Email

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Το ήθος των γονιών χτίζει το χαρακτήρα των παιδιών

Είναι μεγάλο πλεονέκτημα για τα παιδιά αν οι γονείς τους έχουν ξεκαθαρισμένη στάση ζωής. Αν έχουν, δηλαδή, ήθος, με το οποίο κρίνουν τα γεγονότα.
Το ήθος ενεργεί σαν οικοδομικό υλικό στο χαρακτήρα του παιδιού. Όσο πιο ξεκάθαρες και γεμάτες αποδοχή είναι οι αντιλήψεις σας για τον κόσμο, τόσο πιο σταθερά θα εδραιώνεται αυτή η ηθική στάση και τόσο πιο εύκολο θα είναι για τα παιδιά σας να προσαρμοστούν στους κοινωνικούς κανόνες.

Η στάση σας απέναντι στα προβλήματα της ζωής αποκαλύπτεται από τις συζητήσεις σας. Αυτά που ακούνε τα παιδιά στο σπίτι έχουν μεγάλη σημασία για την ανάπτυξή τους. Πρέπει να είστε προσεκτικοί μ’ αυτά που λέτε μπροστά στο παιδί σας, και ποτέ μην υποτιμάτε τη νοημοσύνη τον. Καταλαβαίνει πολύ περισσότερα απ’ όσα εσείς νομίζετε. Μπορεί να μη γνωρίζει ακόμα κάποιες λέξεις, αλλά κι απ’ την πολύ μικρή του ηλικία είναι ικανό να “πιάσει” το νόημα μιας συζήτησης ανάμεσα στους ενήλικους. Και, προσοχή:

Οι αισιόδοξες απόψεις -δικές σας ή του περιβάλλοντος σας- δεν είναι δυνατό να παρακινήσουν το παιδί στη χαρά της ζωής και τη δημιουργικότητα. Οι συνεχείς επικρίσεις σας για την κατάπτωση του ανθρώπου και τη διαφθορά του κόσμου δεν μπορούν να παρακινήσουν τα παιδιά, ώστε να γίνουν χρήσιμα μέλη της κοινωνίας.

Θα πρέπει να δείξετε στο παιδί την ομορφιά της ζωής και την αξία της Τέχνης. Το παιδί πρέπει να διδαχτεί να θαυμάζει τη Φύση και τη χαρά της γνώσης και του προβληματισμού. Θ’ αρχίσει να νιώθει ένα πρώιμο ενδιαφέρον γι’ αυτά τα πράγματα, αν εσείς του μιλάτε σχετικά την ώρα του φαγητού στο τραπέζι ή βγαίνοντας περίπατο μαζί του. Η ίδια η ατμόσφαιρα του σπιτιού, εκτός από τις ειδικές σχολικές ανάγκες, παίζει καθοδηγητικό ρόλο στη διανοητική, πνευματική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Ασκεί μια ζωντανή επίδραση πάνω στο χαρακτήρα του, στη νοοτροπία και στο ταμπεραμέντο του. Πολλή και κοπιαστική εργασία θα εξοικονομηθεί από την κατοπινή του εκπαίδευση, αν η ανατροφή του είναι ήρεμη και δημιουργική από τον πρώτο καιρό της κοινωνικής του ζωής μέσα στην οικογένεια.

Πρέπει να παραδεχτούμε ότι η ήρεμη οικογενειακή ατμόσφαιρα είναι δύσκολο να βρεθεί στην εποχή μας, μια εποχή ανασφάλειας, αβεβαιότητας και έντονου ανταγωνισμού. Οι γονείς, ωστόσο, μπορούν να φυλαχτούν απ’ τον πειρασμό και να μη ρίξουν το σφάλμα -για την έλλειψη αρμονίας- στις συνθήκες της ζωής τους, στους παππούδες, στα πεθερικά ή ο ένας στον άλλο. Αν γίνει αυτό, η ατμόσφαιρα στο σπίτι θα βαρύνει ακόμα πιο πολύ. Και θα φέρει κι άλλες συγκρούσεις. Μπορείτε να βελτιώσετε (ίσως και να αλλάξετε) τις συνθήκες αλλάζοντας τη δική σας συμπεριφορά, και προσπαθώντας με κάθε τρόπο να βελτιώσετε τη συμβολή σας στην αλλαγή αυτής της κατάστασης. Οι οικονομικές δυσκολίες, τα ελαττώματα του χαρακτήρα, η ασυμφωνία των γονιών, ο στενός χώρος στην κατοικία, οι ανεπιθύμητοι γείτονες ή συγγενείς, οι αρρώστιες - δηλαδή, η κάθε ανωμαλία στο οικογενειακό καθεστώς, η κάθε διατάραξη της γαλήνης- όλα αυτά απαιτούν ακόμη μεγαλύτερη προσοχή στον τρόπο που χρησιμοποιούμε για να τα αντιμετωπίσουμε. Η αγανάκτηση και η αποθάρρυνση, ένας καυγάς -ανεξάρτητα πόσο δικαιολογημένα ή κατανοητά είναι όλα αυτά- μπορούν να προσθέσουν νέες δυσκολίες στην, ήδη, δύσκολη κατάσταση, και να βλάψουν την ανάπτυξη του παιδιού, πολύ περισσότερο από τα ίδια δυσάρεστα γεγονότα ή καταστάσεις.

Πηγή: iPaideia

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

The Olive Tree Will Always Be Here

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

10 πράγματα που τα παιδιά μας δεν θα ξεχάσουν ποτέ από μας

Η παιδική ηλικία είναι γεμάτη από εκατομμύρια γλυκές αναμνήσεις περιβαλλόμενη από οικογένεια, φίλους και ανθρώπους που είχαν κατανοήσει τι είναι η αγάπη.
Είναι απίστευτο το ότι τα περισσότερα πράγματα που θυμάμαι απο την παιδική μου ηλικία με κάνουν να είμαι χαρούμενη και χαμογελαστή, παρόλο που είχαμε πολύ λίγα χρήματα, πολλά άδεια στομάχια και πολλούς λόγους για να προσευχόμαστε για βοήθεια. Είχα μια υπέροχη παιδική ηλικία όχι για τα πράγματα που είχαμε μα επειδή είχαμε ο ένας τον άλλον!

1. Διαβάστε τους

«Oι σελίδες ενός βιβλίου, είναι ένα υπέροχο μέρος για να βρίσκεσαι»: Είναι υπέροχο να διαβάζεις με ένα παιδί, αλλά είναι μαγικό να διαβάζεις σε ένα παιδί! Τα βιβλία δημιουργούν έναν κόσμο που οποισδήποτε τα διαβάζει γίνεται κομμάτι του. Χωρίς να έχει σημασία η ηλικία του παιδιού, διάβασέ του, διάβασέ της, διάβασε μαζί τους! Ας δώσουμε την ευκαιρία στα παιδιά μας να μεγαλώσουν λέγοντας: «Οι γονείς μου, μου διάβαζαν πάντα»!

2. Ακούστε τα

«Ακούστε προσεκτικά οτιδήποτε θέλουν να σας πουν τα παιδιά σας. Αν δεν ακούσετε τα ασήμαντα πράγματα τώρα που είναι μικρά, δε θα σας πουν τα σημαντικά πράγματα όταν είναι μεγάλα, γιατί για τα παιδιά, όλα όσα είχαν να σας πουν ήταν σημαντικά».: Στον πολυάσχολο και τρελό μας κόσμο, είναι πολύ εύκολο να πεις «περίμενε ένα λεπτό»!
Στην πραγματικότητα δεν είναι ποτέ μόνο -ένα λεπτό. Μερικές φορές το λεπτό της αναμονής κρατάει τόσο πολύ που δεν τελειώνει ποτέ. Μερικές φορές όταν είμαστε επιτέλους έτοιμοι να ακούσουμε τα παιδιά μας, εκείνα δε θυμούνται τί ήθελαν να μας πουν! Έχω προσέξει ότι τα παιδιά τις περισσότερες φορές δε θέλουν να μοιραστούν μια σκέψη τους μαζί μας, αλλά μια στιγμή μαζί μας.
Για τα παιδιά αυτό που έχουν να πουν δεν ειναι τόσο σημαντικό όσο είναι σημαντικό το να τα κάνετε προτεραιότητα. Το κλειδί για να ακούσετε είναι να σταματάτε! Αντί να πούμε στα παιδιά μας «περίμενε ένα λεπτό» μπορούμε να πούμε σε οτιδήποτε κάνουμε εμείς «περίμενε ένα λεπτό».
Η τηλεόραση δε θα πληγωθεί, ο υπολογιστής δε θα ξεχάσει και δεν θα του λείψεις του facebook ούτε εσύ ούτε εγώ… όμως τα παιδιά μας και θα πληγωθούν και θα ξεχάσουν και θα τους λείψουμε! Ας κάνουμε αυτό το δώρο στα παιδιά μας! Ας τα αφήσουμε να μεγαλώσουν μιλώντας μας! «Οι γονείς μου πάντα άκουγαν ότι ήθελα να τους πω».

3. Αγκαλιάστε τα

«Oι αγκαλιές εφευρέθηκαν για να γνωρίζουν οι άνθρωποι ότι τους αγαπάς χωρίς να χρειάζεται να το πεις».: Το θέμα είναι πως δεν έχει σημασία το πόσο μικροί ή μεγάλοι είμαστε.
Μερικές φορές όλοι χρειαζόμαστε μία αγκαλιά! Κάθε παιδί είναι διαφορετικό, για μερικά απο αυτά μια μεγάλη αγκαλιά είναι καλοδεχούμενη για κάποια άλλα μια μικρή αγκαλιά ειναι αρκετή. Το σημαντικό είναι να μην χάνουμε τις στιγμές που η στοργή είναι απαραίτητη. Τώρα που τα παιδιά μου πλησιάζουν την εφηβεία, προσφέρω αγκαλιές με διαφορετική μέθοδο.
Αντί να ρωτήσω -χρειάζεσαι μια αγκαλιά; Λέω χρειάζομαι μια αγκαλιά! Οι αγκαλιές είναι ένα σύμβολο όχι μόνο αγάπης αλλά ασφάλειας χαράς και προστασίας. Ας δώσουμε στα παιδιά μας το δώρο να μεγαλώσουν λέγοντας: «Οι γονείς μου πάντα ήξεραν πότε χρειαζόμουν μία αγκαλιά»!

4. Να έχετε οικογενειακές παραδόσεις

«Μερικές φορές τα πιο συνηθισμένα πράγματα, μπορεί να γίνουν εντελώς ξεχωριστά, κάνοντάς τα με τους κατάλληλους ανθρώπους». Μια απο τις δικές μας αγαπημένες οικογενειακές παραδόσεις είναι η νύχτα κινηματογράφου. Τις περισσότερες φορές είναι την Παρασκευή.
Φτιάχνουμε ποπκορν δεν τρώμε τίποτα υγιεινό και κοιτάζουμε την ταινία όλοι μαζί σαν οικογένεια! Είναι περισσότερο απο μία ταινία στην πραγματικότητα. Είναι η στιγμή που χτίζεται μια παράδοση, είναι η στιγμή που γελάμε, που μοιραζόμαστε το ίδιο κρεβάτι την ίδια κουβέρτα.
Γινόμαστε η οικογένεια που για δύο ώρες δε μοιραζόμαστε μόνο τον ίδιο χώρο αλλά δημιουργούμε και τις ίδιες αναμνήσεις! Ας δώσουμε στα παιδιά μας το δώρο να μεγαλώσουν λέγοντας: «Στην οικογένεια μου κάναμε αυτό και εκείνο και το άλλο…»

5. Να τρώτε μαζί

«Το να κάθομαι δίπλα σου κάνοντας απολύτως τίποτα, είναι απολύτως τα πάντα για εμένα»: Αυτό είναι κάτι που το κρατάω σαν θησαυρό απο την ζωή μου στο σπίτι. Δε θυμάμαι ούτε μία φορά που δεν έφαγα βραδινό με τους γονείς μου. Ακόμα και πιό μετά που ήταν μόνη της η μαμά μου, δε θυμάμαι ένα βράδυ που να μην φάγαμε μαζί!
Για να είμαι ειλικρινής δεν ήξερα κανένα παιδί που δεν τρώει με την οικογένειά του. Δεν είχα κατανοήσει το πόσο μεγάλη ευλογία ήταν αυτό μέχρι που μετακόμισα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο χρόνος εκεί τρέχει. Το να μαγειρεύεις είναι πολυτέλεια σε πολλούς απο εμάς εξαιτίας της έλλειψης χρόνου.
Το να καθόμαστε γύρω απο το ίδιο τραπέζι μερικές φορές είναι μια τεράστια πρόκληση λόγω του ότι είμαστε πολυάσχολοι με διαφορετικά πράγματα. Όσο το σκέφτομαι δεν έχει σημασία αν τα παιδιά μας τρώνε σάντουιτς ή δημητριακά με γάλα ή κάποια νόστιμη σπιτική συνταγή! Το καλύτερο δώρο που μπορεί να έχει ένα παιδί είναι η ανάμνηση του ότι τρώμε όλοι μαζί.
Για άλλους μπορεί να είναι το πρωινό, για άλλους το μεσημεριανό ή το βραδινό. Είναι η τέλεια στιγμή για να μιλήσουμε να σχεδιάσουμε να ξεκουραστούμε να φάμε και να καθαρίσουμε όλοι μαζί. Ας δώσουμε στα παιδιά μας το δώρο να μεγαλώσουν λέγοντας: «Στην οικογένειά μας τρώγαμε όλοι μαζί!»

6. Να είναι το αγαπημένο σας

«Είσαι ευγενικό, είσαι έξυπνο, είσαι σημαντικό». Πάντα ήξερα πως ήμουν της μαμάς μου το αγαπημένο 10χρονο, 15χρονο και τώρα πιά 37χρονο παιδί. Δεν πρέπει να ξεχωρίζουμε τον αγαπημένο μας γιό ή την αγαπημένη μας κόρη μεταξύ των παιδιών μας, αλλά μπορώ να σας πω ότι έχω ένα αγαπημένο 9χρονο αγόρι και είμαι περήφανη να τον φωνάζω γιό μου.
Έχω μία αγαπημένη 12χρονη, μια αγαπημένη 10χρονη και μια αγαπημένη τετράχρονη κόρη και είναι τιμή μου να τις φωνάζω κόρες μου. Πιστεύω πως είναι πολύ σημαντικό για κάθε παιδί να νιώθει ιδιαίτερο με κάθε ξεχωριστό τρόπο. Ας δώσουμε στα παιδιά μας το δώρο να μεγαλώσουν λέγοντας: «Στην οικογένειά μας ήμασταν τα αγαπημένα των γονιών μας!»

7. Γιορτάστε

«Το ότι δε μοιάζεις με τα άλλα χρώματα στο κουτί, δε σημαίνει πως δε μπορείς να ζωγραφίσεις τις ομορφότερες εικόνες! Μην παραιτηθείς ποτέ! Εισαι απλά υπέροχος».: Κάθε παιδί είναι διαφορετικό.
Τα επιτεύγματά τους είναι διαφορετικά. Κάποια απο αυτά στην ηλικία των 6 μπορεί να διαβάζουν καλύτερα απο κάποια στην ηλικία των 9 χρόνων. Μερικά απο αυτά θα είναι τέλεια στα σπόρ ενω κάποια άλλα θα έχουν αλλεργία στην μπάλα! Μερικά απο τα παιδιά θα είναι εξαιρετικοί μαθητές ενώ άλλα θα θέλουν ενισχυτική διδασκαλία.
Όπως και να’χει κάθε παιδί έχει μια διαφορετική ικανότητα αλλά ΚΑΘΕ παιδί χρειάζεται να νιώθει επιτυχημένο. Δεν έχει σημασία το κατόρθωμά του! Ο πανηγυρισμός πρέπει να είναι ίσος. Ας δώσουμε στα παιδιά μας το δώρο να μεγαλώσουν λέγοντας:
«Οι γονείς μου πίστευαν σε εμένα ήταν οι μεγαλύτεροι θαυμαστές μου. Πάντα μου έλεγαν πόσο περήφανοι ήταν για εμένα!»

8. Παίξτε

«Δεν σταματάς να παίζεις επειδή γερνάς, γερνάς επειδή σταματάς να παίζεις».: Τα παιδιά έχουν απο τη φύση τους παιχνιδιάρικες ψυχές! Παρέχοντας ένα περιβάλλον όπου η οικογένεια παίζει και διασκεδάζει μαζί, δεν είναι απλά πιθανό να συμβαίνει. Για εμάς πρέπει να συμβαίνει.
Βρείτε κάτι που η οικογένειά σας θα απολαύσει Επιτραπέζια παιχνίδια, πεζοπορία, camping, αθλήματα, ποδηλασία, διάβασμα, ταινίες… οποιαδήποτε δραστηριότητα που μπορεί να παρέχει μια ποιοτική και διασκεδαστική οικογενειακή στιγμή, η οποία θα γίνει μια ανάμνηση και δε θα ξεχαστεί ποτέ απο τα παιδιά μας! Ας δώσουμε στα παιδιά μας το δώρο να μεγαλώσουν λέγοντας: «Στην οικογένειά μου περνούσαμε χρόνο μαζί, περνούσαμε καλά, παίζαμε όλοι μαζί!»

9. Να θυμάστε

«Ωχ!!! Σήμερα ήταν αυτό»!: Ναι, είχα πάει εκεί και είχα κάνει αυτό! Οι ζωές των παιδιών μας είναι φτιαγμένες απο μικρές στιγμές! Αυτές οι στιγμές πολλές φορές συνοδεύονται απο κάποια γεγονότα!
Σχολικές γιορτές, γενέθλια, διοργανώσεις, αθλητικές συμμετοχές, συναντήσεις γονέων δασκάλων Αυτές οι στιγμές είναι ιδιαίτερες για εκείνα κυρίως επειδή πιστεύουν πως είναι σημαντικές και για εμάς! όταν θυμόμαστε αυτές τις στιγμές με το να παραβρισκόμαστε με το να τα φωτογραφίζουμε υπερήφανοι τα κάνουμε να εξιτάρονται όταν δουν ότι θυμόμαστε. Δεν ξεχνούν ποτέ! Ας δώσουμε στα παιδιά μας το δώρο να μεγαλώσουν λέγοντας: «Οι γονείς μου ήταν πάντα εκεί για εμένα!»

10. Αγαπάτε τα

«Μόνο αγάπη!»: Θα μπορούσα να γράφω μέχρι αύριο αλλά νομίζω πως θα τελειώσω εδώ με μία απλή λέξη: αγάπη! Ο παππούς μου, μου είχε πει κάποτε ότι η αγάπη είναι φτιαγμένη απο αγάπη. Ήταν πολύ σοφός άνθρωπος! Τώρα που έχω κάπως μεγαλώσει καταλαβαίνω τι ήθελε να πει. Δε μπορούμε να λέμε σε κάποιον ότι τον αγαπάμε και μετά να τον αγνοούμε! Δε μπορούμε να πούμε ότι τον αγαπάμε και μετά να τον παραμελούμε. Όταν αγαπάμε ΤΟ ΛΕΜΕ. Όταν αγαπάμε το δείχνουμε.
Όταν αγαπάμε ανυψώνουμε αυτούς που μας περιβάλλουν! Δεν τους γκρεμίζουμε! Όταν αγαπάμε προσφέρουμε καθοδήγηση και επιβεβαίωση αντί για κριτική και ψευδο-αφοσίωση. Όταν αγαπάμε ένα παιδί χτίζουμε τον χαρακτήρα του, ευχόμαστε και ελπίζουμε για το καλύτερο.
Τα κάνουμε να αισθάνονται μοναδικά τα εμπνέουμε να ανακαλύψουν τις απεριόριστες δυνατότητές τους. Τα καθοδηγούμε, τα διδάσκουμε και μαθαίνουμε απο αυτά! Τα ευχαριστούμε και προσευχόμαστε γι’αυτά!
Γιατί η αγάπη είναι φτιαγμένη από αγάπη!
Εν κατακλείδι, «Μερικές φορές δε γνωρίζεις την αξία μιας στιγμής, παρά όταν γίνει ανάμνηση». Οι αναμνήσεις δεν είναι δωρεάν αλλά δεν κοστίζουν χρήματα, κοστίζουν χρόνο και αυτό ειναι που τις κάνει πολύτιμες. Μπορούμε να δημιουργήσουμε γύρω τους τις πιό απλές στιγμές.
Είναι το να κάνουμε το κάθε λεπτό να μετράει, χωρίς να έχουν σημασία οι περιστάσεις, το παρελθόν μας, πόσα πολλά ή λίγα έχουμε, μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα μέρος που να το αποκαλούμε σπίτι γιατί το κάθε παιδί έχει δικαίωμα σε μία όμορφη παιδική ηλικία! Έτσι ας φανταστούμε τη στιγμή και ας δημιουργήσουμε αναμνήσεις!
Κατερίνα Σωτηροπούλου